De laatste wedstrijd voor de winterstop stond in het teken van één duidelijke ambitie: niet verliezen.
De start van de wedstrijd verliep echter moeizaam. We kwamen moeilijk in ons spel en na tien minuten stonden we al 0-1 achter. Alsof dat nog niet genoeg was, speelde Leon met de verkeerde schoenen, wat onze stabiliteit achterin geen goed deed. Net voor de rust werd dat genadeloos afgestraft en prijkte er een 2-0 op het scorebord. In de tweede periode toonden we meteen meer karakter. We kwamen beter in de wedstrijd en dat resulteerde in de aansluitingstreffer: op een hoekschop van Luka kopte Senne knap binnen. Senne liet de netten eindelijk aan de juiste kant trillen. Hoop was er opnieuw, maar helaas slaagden we er niet in om het momentum vast te houden. Varsenare liep uit tot 3-1 en zelfs 4-1. Gelukkig was daar Loïc, die net voor de rust nog voor wat opluchting zorgde door de 4-2 prachtig binnen te leggen. Met die stand gingen we rusten.
In de kleedkamer was het tijd voor trainer Frieder om onze boys wakker te schudden. Dat bleek geen overbodige luxe. We kwamen veel gretiger uit de kleedkamer, en ook de schoenwissel van Leon was meteen zichtbaar in zijn spel. We zetten hoog druk en gingen vol op zoek naar doelpunten, al liet het volgende doelpunt even op zich wachten. Het was Senne die opnieuw toesloeg en de 4-3 binnentrapte. Met nog vijftien minuten te spelen wisten we wat ons te doen stond. De kansen volgden elkaar in sneltempo op, de supporters schreeuwden het uit… maar het verlossende doelpunt bleef uit. Tot Sam in de extra tijd voor pure ontlading zorgde en de 4-4 tegen de netten knalde. Een verdiend gelijkspel na een sterke comeback.
Deze match leert ons twee belangrijke lessen: altijd twee paar voetbalschoenen meenemen én nooit een wedstrijd te makkelijk opnemen. De supporters en ik kijken alvast uit naar de wedstrijden na de winterstop
Verslag An Van Daele
%>%>